7. همچنين، احتمالاً ابن اكفاني موٴلف رسالهاي است در قيافهشناسي به نام كتاب أساس الرئاسة في علم الفراسة (كتابخانهٴ ملي پاريس نسخهٴ 2726 عربي) كه خيلي شبيه رسالهٴ دمشقي در همين زمينه است و از همان مآخذ اقتباس شده است. شمارهٴ 4 را هم در بالا ببينيد.
ابـن قيّـم جـوزيـه
شمسالدين ابوعبدالله محمد بن ابيبكر بن قيم جوزيهٴ حنبلي. فقيه و پزشك شامي (1292 ـ 1350 م/ 691 ـ 751 ه ق).
همچنان كه از نامش پيداست، پدر يا يكي از اجداد پدري او رئيس مدرسهٴ جوزيه در دمشق بود. ابن قيم در ژانويهٴ 1292 م/ صفر692 ه ق احتمالاً در دمشق زاده شد. در سال 1310م/ 710 ه ق به ابن تيميه پيوست، از پيروان پرشور او شد، در كارها و تاحدي در گرفتاريهايش شركت جست. در قاهره هردو به زندان افتادند. او در سپتامبر 1350 م/ رجب 751 ه ق درگذشت.
قريب پنجاه رساله به او منسوب است، كه اغلب در دفاع از فقه حنبلي به شيوهٴ استادش ابن تيميه است. برخي از آنها هم در زمينههاي ديگر است، از جمله:
1. كتاب الطرق الحكميه في السياسه الشرعيه. دربارهٴ قيافهشناسي و اهميت آن براي فرمانروايان.
2. كتاب الداء و الدواء، دربارهٴ بيماريها و داروها.1
3. كتاب الطب النبوي.2
4. كتاب طب القلوب، درباره روان درماني.
5. تحفة المودود باحكام المولود.شعاير و ادعيهٴ مربوط به حفظ نوزاد.
6. كتاب الفروسية المحديه بفنون القتال. دربارهٴ اسب، اسبسواري و فنون نظامي.
7. حرمة السماع.
همچنين كتابهايي دربارهٴ سيرهٴ نبوي نوشت، از قبيل زادالمعاد في هَدْي خيرالعباد كه يك نسخهٴ بسيار قديمي از آن (1374م/ 776 ه ق) در موزهٴ بريتانياست.
و. چيـن
وانـگ هائـو ـ كـو
پزشك چيني كه در حدود 1232 ـ 1264 برآمد. بنابراين دقيقاً متعلق به سدهٴ سيزدهم است؛ از